Το καφεδάκι της παρηγοριάς…

9c2ca965efcbeb61c5139991b42459b1

Και ναι! Βρισκόμαστε εδώ και μέρες στη μαγική εποχή που κρύβεις καλοκαιρινά και βγάζεις χειμωνιάτικα!

Αυτή τη μαγική εποχή που διαπιστώνω -κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη φορά- πως έχω ρούχα, μα τόσα ρούχα, κάποια ακόμα και… αφόρετα, για να ντύσω και τα εγγόνια μου… που λέει ο λόγος! Μπλουζάκια, πουλόβερ, φορέματα, ταγιέρ, παλτά, ρούχα ακόμα κι από τότε που ήταν οι βάτες στη μόδα (το χειρότερό μου)!

Η αλήθεια είναι πως συνέχεια σκέφτομαι να τα δώσω, να τα χαρίσω, να τα πετάξω… να τα ξεφορτωθώ, τέλος πάντων, αφού δεν τα φοράω, βρε παιδί μου! Κι αφού δίνω μερικά, μετά αρχίζουν να τριβελίζουν το μυαλό μου τα λόγια της μάνας μου «Μην πετάς τα ρούχα σου, καλέ! Μπορεί κάποια στιγμή να ξαναγυρίσει η μόδα και να τα φορέσεις!».

Κι εγώ, σαν χαζή, την ακούω! Και περιμένω χρόνια τώρα αυτή τη μόδα, αυτή που λέει πως… θα ξαναγυρίσει! Σιγά μην ξαναγυρίσει! Και ακόμα πιο σιγά… μην τα ξαναφορέσω!

Το αστείο είναι πως κοιτώντας όλα αυτά τα ρούχα, ανακάλυψα πως φέτος είμαι πανέτοιμη να λάβω μέρος, με δικό μου -ολόδικό μου- πλήρωμα, στο καρναβάλι της Πάτρας… ίσως και του Ρίο! Τρέμε, βασιλιά Καρνάβαλε!

Ρούχα για τα καρναβάλια… και δαντέλες και ρετάλια.

Ρούχα για τα πανηγύρια… με φρου φρου και με στολίδια.

Να ‘ξερα τι τα φυλάω, αφού πια δεν τα φοράω!

Και μ’ αυτά και μ’ εκείνα, πήρα τη μάνα μου και πήγαμε για καφέ! Της ανακοίνωσα πως έχω μαζέψει τέσσερις μεγάλες σακούλες με ρούχα που θα δώσω! Το άντεξε, ευτυχώς! Και μετά παρήγγειλε ένα διπλό, πικρό ελληνικό καφέ! Το καφεδάκι της παρηγοριάς… 

 

 

0 Comments
Previous Post
cinnamon-sugar-apple-muffins-4
Next Post
77039d40633bd5d1cf0ebee5f90861f8