Ένας νοσταλγικός φθινοπωρινός καφές

1f2459ee1c3b01c8abb2d37412fdd6de

Το φθινόπωρο μπήκε πλέον δυναμικά! Τα ζεστά καφεδάκια αντικαθιστούν με ευλαβική συνέπεια τα κρύα, αν και πάντα υπάρχουν οι λάτρεις του παγωμένου καφέ που αντιστέκονται σθεναρά!

Οι μαθητές έχουν μπει εδώ και μέρες στα «βαθιά» και κολυμπούν! Για μας που έχουμε φοιτητές… για πρώτη φορά μακριά μας, για πρώτη φορά σε άγνωστα νερά τα βλαστάρια μας… το φθινόπωρο έχει ήδη γεμίσει τις καρδιές μας με μελαγχολία και αφόρητη νοσταλγία!

Κλείνω τα μάτια και το μυαλό μου ταξιδεύει πίσω… Πότε τα παιδάκια μας ήταν μικρά… πότε ξεκίνησαν το σχολείο ένα ζεστό φθινοπωρινό πρωινό… πότε έφυγαν για σπουδές…

Ανοίγω τα μάτια και είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα… σαν να μην πέρασε μια ώρα… ούτε λεπτό!

Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα… όπως τα φρούτα πάνω στα δέντρα… όπως τα λουλούδια μέσα στα λιβάδια! Μεγαλώνουν, πατάνε γερά στα πόδια τους και μια μέρα ανοίγουν τα φτερά τους και χάνονται μέσα στο μεθύσι της ζωής!  

Εμείς απλά παρακολουθούμε διακριτικά, χαμογελάμε και… πίνουμε αρκετά καφεδάκια για να παίρνουμε κουράγιο και δύναμη!

Και η ζωή συνεχίζεται… 

 

0 Comments
Previous Post
3f14c478c94304069f15f8f4533f6922
Next Post
ace9fcfd6a668bd3ee667b858661f109