Όταν ο Χέμινγουεϊ συνάντησε τη Λορίν Μπακώλ

f93a10bb070728e28c6b118cf21cfcf5

Ο Ernest Hemingway, ο οινο-πνευματώδης, larger than life συγγραφέας με την ταξιδιάρα ψυχή, πίνει τον καφέ του με τη στιλάτη Lauren Bacall στην Iσπανία, κάπου στα τέλη του 1950.

Εκείνη του μιλάει για σινεμά και σίγουρα για τον αγαπημένο της Βogey. Εκείνος, που χαίρεται την παρέα της γοητευτικής ηθοποιού, χαμογελάει περιγράφοντάς της ταξίδια, όμορφες γυναίκες, «μεθυσμένες» βραδιές γεμάτες βαριά αρώματα και burlesque καταστάσεις. Περιπέτειες μιας γεμάτης, δοτικής ζωής, περιτριγυρισμένης από ενδιαφέροντες ανθρώπους που ζούσαν τα πάντα με μια αχόρταγη όρεξη, μ’ ένα φλεγόμενο πάθος.

Η Λορίν χαμηλώνει το διαπεραστικό της βλέμμα και ακούει συνεπαρμένη τον Έρνεστ να της λέει πως… «Οι καλύτεροι άνθρωποι διακατέχονται από ένα αίσθημα ομορφιάς, από το κουράγιο να ρισκάρουν, την πειθαρχία να λένε την αλήθεια, την ικανότητα να θυσιάζονται. Η ειρωνεία είναι πως οι ίδιες τους οι αρετές τούς καθιστούν ευάλωτους. Αυτοί είναι συχνά «πληγωμένοι», κάποιες φορές κατεστραμμένοι.»

Σαν τους ήρωες των βιβλίων του… σαν τον ίδιο τον Χέμινγουεϊ.

0 Comments
Previous Post
2681a48b1410904d4bb50be5f1f4e563
Next Post
aeccdc3e569cb076201d7227c8d4ac13