Μπες μες το Καμπριολέ… στο Θησείο για καφέ!

coffee_knows-1

Τσατάλια τα νεύρα μου! Δεν πέρασα το μάθημα! Δεν πέρασα το μάθημα;; Μα γιατί; Πώς; Είχα διαβάσει! Είχα διαβάσει καλά! Καλά;; Καλά… δεν το λες… δυο μέρες διάβασμα έκανα… και χωρίς σημειώσεις! Οργάνωση μηδέν!

Πάω σπίτι! Πάω σπίτι;; Μια κουβέντα είναι! Το Μετρό έχει απεργία… τα λεωφορεία επίσης… άντε να βρω ταξί τώρα! Πονάνε και τα πόδια μου! Ήθελα, βλέπεις, να βάλω τις καινούργιες μου μπότες! Over the Knee boots, καλέ! Αν δεν τις έβαζα σήμερα, Τετάρτη, 2 του μηνός, στο Πανεπιστήμιο… παφ… θα εξαφανιζόντουσαν, θα γινόντουσαν καλοκύθες, κολοκύθες γιαχνί!

Κολοκύθια με τη ρίγανη, μάνα μ’! Η μόδα με μάρανε! Ήθελα να μάθω την αποτυχία μου ντυμένη στην τρίχα! Είναι κι αυτό μια άποψη! Το παίρνω, μάλλον, πιο ανάλαφρα έτσι! Και τώρα, καλά μου ποδαράκια, περπατάμε και ψάχνουμε ταξί!

Αμάν, αμάν! Κατεβαίνει το δρόμο ο κούκλος, ο Αλέξης, με το κάμπριο! Με κοιτάζει… μου χαμογελά… σταματάει ακριβώς δίπλα μου και με ρωτάει:

—Πας κάπου να σε πάω; Δε έχει συγκοινωνίες σήμερα!

—Εεεε, πάω σπίτι μου! Δεν πέρασα το μάθημα και δεν έχω διάθεση. (Τι του λέω, καλέ!!! Μόλις μου έφτιαξε τη μέρα, τώρα που μου μίλησε! Κυρία, όμως! Θα κρατήσω χαρακτήρα… Η ψυχή μου το ξέρει…)

—Έλα, μπες μέσα! Κερνάω καφέ και κουβέντα στο Θησείο! Ευκαιρία είναι να τα πούμε λίγο καλύτερα εμείς οι δυο! Αν θέλεις, βέβαια…

—Να σκεφτώ… (μισό λεπτό μού πήρε) Πάμε! Ο καφές κι εσύ… συνδυασμός μαγικός! Φύγαμε, Αλέξη!

 

1 Comment
Next Post
merylin